Holland kende in de zeventiende eeuw vele zeehelden. Heel bekend zijn Cornelis Tromp en Piet Hein. De beroemdste is echter Michiel de Ruyter. Al op elfjarige leeftijd ging Michiel naar zee. Hij begon als bootsmanjongen en eindigde uiteindelijk als hoogste baas van de Nederlandse marine. In 2007 was het vierhonderd jaar geleden dat De Ruyter werd geboren.

Michiel de Ruyter en zijn tijd
Michiel de Ruyter leefde in de 17^e eeuw: de Gouden Eeuw. Nederland was in die tijd één van de machtigste landen ter wereld. Bovendien bloeide de schilderkunst: heel beroemd was bijvoorbeeld Rembrandt van Rijn. Ondanks die rijkdom werd er in die tijd toch vaak oorlog gevoerd. Van 1568 tot 1648 was Nederland in oorlog met Spanje. Na 1650 werden verscheidene oorlogen met Engeland en Frankrijk uitgevochten.

Michiel de Ruyter (1607-1666)
Michiel de Ruyter werd in 1607 in Vlissingen geboren als zoon van een eenvoudige bierdrager. Al snel werd duidelijk dat zijn toekomst op zee lag. Na enige tijd als touwslager te hebben gewerkt, werd hij in 1618 bootsmansjongen op zijn eerste schip. Het was het begin van een avontuurlijk zeemansleven. Als kaperkapitein, schout-bij-nacht en koopvaarder voer hij over alle wereldzeeën. In 1652 stopte hij met varen, omdat hij voldoende geld had verdiend.

De eerste overwinning
Lang heeft De Ruyter niet gerust. Na het uitbreken van de Eerste Engelse Zeeoorlog (1652-1654) nam hij een functie aan op de zeevloot, eerst voor één tocht. Bij Plymouth versloeg hij echter de Engelse zeevloot. Dit was de eerste Nederlandse overwinning in deze oorlog en De Ruyter was voortaan een zeeheld. Het bleek bovendien het begin van een nieuwe loopbaan. Uiteindelijk werd De Ruyter luitenant-admiraal, de hoogste functie in de marine.

Chatham 
Aan het eind van de Tweede Engelse Zeeoorlog (1665-1667) bereikte de roem van De Ruyter zijn hoogtepunt. Het plan was de Engelsen op eigen terrein een grote slag toe te brengen. Dat lukte. Een groot deel van de Engelse vloot werd in de rivier bij de plaats Chatham door De Ruyter vernietigd. In 1676 sneuvelde De Ruyter bij Syracuse in een gevecht tegen de Fransen. Het had zijn laatste reis moeten zijn. In 1841 richtte Vlissingen een standbeeld van hem op, dat daar nu nog steeds over de zee uitkijkt.