Karel de Grote wordt ‘de Grote’ genoemd omdat hij de belangrijkste keizer was in de vroege middeleeuwen. Hij heerste over een groot rijk.
Karel de Keizer
Karel werd geboren in het jaar 742. In 771 werd hij koning van het Frankische rijk. Karel wilde zijn rijk uitbreiden. Hij voerde daarom meer dan vijftig oorlogen. Toen hij stierf was de Duitse rivier de Elbe de oostgrens. De zuidgrens waren de bergen tussen Spanje en Frankrijk: de Pyreneeën. Karel was heerser geworden over vele volken. Hij was ook beschermheer van de christelijke kerk. De paus kroonde hem daarom in het jaar 800 tot keizer
Karel de bestuurder
Karel wilde dat zijn keizerrijk een christelijk rijk zou zijn. De Saksen in het oosten bekeerde hij daarom onder dwang tot het christendom. En hij maakte ook wetten waarin stond wat een priester precies moest doen. Verder gaf Karel grondgebied in leen aan leenmannen of vazallen. Zij moesten ervoor zorgen dat de wetten in hun gebied werden nageleefd. Ook inden zij de belasting. De leenmannen hielpen Karel de Grote dus met het bestuur van zijn rijk.
Karel de onderwijzer
Karel de Grote richtte een aantal scholen op in zijn rijk. Hij vond dat kennis belangrijk was voor goed bestuur. Zelf kon hij niet lezen, maar wel goed rekenen. Zijn eigen taal kun je een vroege vorm van Oudnederlands noemen. Hij heeft Frankische volksverhalen laten opschrijven. Die boeken zijn verloren gegaan. De oudste Nederlandse tekst die bewaard is gebleven, is geschreven in de elfde eeuw. Dat was zo’n tweehonderd jaar na Karel de Grote. De keizer stierf in Aken in het jaar 814.
De paleizen van Karel de Grote
Karel de Grote had veel paleizen. Die werden paltsen genoemd. Karel werd door tientallen mensen omringd. Familie, adviseurs en ambtenaren. Die moesten allemaal te eten krijgen. Dat werd bij de boeren gehaald. Karel en zijn hofhouding konden maar een paar maanden in een palts blijven. Weet je waarom? Dan was al het eten op. De technieken om graan en groente te verbouwen, waren niet zo goed als nu. Boeren hadden dus niet zo veel. Karel wilde natuurlijk geen honger lijden en daarom trok hij van palts naar palts.