Nederlanders hebben een groot deel van hun land "zelf gemaakt". Op veel plekken, waar nu land is, waren vroeger zee, meren en moerassen. Vooral in het noorden en het westen kwam er nieuw land bij.

Drooglegging land
Al in de middeleeuwen ontstonden de eerste polders. Dat zijn stukken land die door de mensen worden drooggelegd. Een beroemd voorbeeld van zo’n inpoldering is de Beemster. De Beemster was een meer ten noorden van Amsterdam.
 
De inpoldering
In 1607 begon het werk. Om de Beemster werd een hoge dijk aangelegd. Daaromheen kwam een diepe ringvaart. 43 windmolens pompten het meer daarna leeg. Ingenieur Jan Adriaanszoon Leeghwater had de leiding. In 1612 viel de Beemster droog. Het meer was veranderd in nieuwe landbouwgrond. De molens moesten wel blijven werken om het water buiten te houden.
 
Nog meer polders
Er werden wegen aangelegd, sloten gegraven en boerderijen gebouwd. De hele Beemster werd netjes in rechthoekige stukken opgedeeld. Omdat de inpoldering van de Beemster goed was gelukt, kwamen er nog meer polders bij. In de zeventiende eeuw werden de Heerhugowaard, de Purmer en de Wormer drooggelegd. In de negentiende eeuw volgde de Haarlemmermeer. In de twintigste eeuw kwamen de Flevopolders en de Maasvlakte erbij.
 
Voedselvoorziening
De Beemster was belangrijk voor de stad Amsterdam. In 1613 was daar begonnen met de bouw van een nieuwe wijk, de grachtengordel. Het aantal inwoners van de hoofdstad groeide snel. En om iedereen te eten te geven, was veel voedsel nodig. In de Beemster werd dat voedsel verbouwd.