Het begon in Amerika. Daar stortte in oktober 1929 de aandelenbeurs in. Er volgde een economische crisis die de hele wereld meesleepte. Heel veel mensen verloren hun baan en werden werkloos.

Nederland in de jaren dertig
In de jaren dertig bereikte de crisis ook Nederland. Veel bedrijven moesten mensen ontslaan of hun poorten sluiten. Heel veel mensen verloren hun baan. In 1936 waren er 480.000 werklozen. Nog nooit waren er zoveel mensen werkloos in ons land. Er was veel armoede.
 
Steun
Werklozen kregen steun van de regering. Maar ze moesten wel elke dag bij een ambtenaar een stempel komen halen. Dan konden ze tenminste niet stiekem zwart werken. De overheid vond dat de steun niet te hoog mocht zijn. Zij dacht dat de werklozen anders lui zouden worden. Van de steun kon maar net de huur en het eten worden betaald.
 
Werkverschaffing
De regering vond dat werklozen iets nuttigs moesten doen. Velen moesten in de werkverschaffing werken. Wie weigerde kreeg geen steun. Het Amsterdamse bos werd op deze manier aangelegd. Ook het Twentekanaal en het Haagse Zuiderpark zijn met schep en kruiwagen door werklozen gemaakt.
 
Ontevreden
Volgens minister-president Colijn moest de regering de economie met rust laten. Dan zou die zich vanzelf herstellen. Hij vond ook dat de regering moest bezuinigen. Maar hierdoor bleef de crisis doorzieken. Veel mensen verloren toen hun vertrouwen in de regering en in de bestaande politieke partijen. Een nieuwe partij de NSB (Nationaal-Socialistische Beweging) groeide in de crisisjaren. Deze partij was niet democratisch. Sterk leiderschap stond daar voorop.
 
Het begin van de crisis in de jaren dertig.