Hitler vond de joden een minderwaardig volk. Hij vond dat alle joodse mensen moesten verdwijnen. Met een gele ster op hun jas waren ze goed te herkennen en konden ze makkelijk opgepakt worden.

Het begin
In het begin van de oorlog woonden er 140 duizend joden in Nederland. Vanaf de herfst van 1940 gingen de Duitsers allerlei maatregelen tegen de joden nemen. Veel joden werden ontslagen. De kinderen moesten naar speciale joodse scholen. Joden mochten niet meer in de tram en niet meer naar de bioscoop. Ook moesten ze een grote gele ster op hun jas dragen.

Concentratiekampen
Later begonnen de Duitsers joden uit hun huizen te halen. In vrachtwagens werden ze naar kamp Westerbork in Drenthe gebracht. Van daaruit gingen ze in goederentreinen naar concentratiekampen in Duitsland, Polen en Tjechoslowakije. De meeste Nederlandse joden gingen naar Auschwitz in Polen. Veel mensen werden meteen gedood door gas. Anderen stierven door uitputting, honger en ziekte. Na de oorlog waren er nog maar 36.000 Nederlandse joden over.

Anne Frank
Veel joden verstopten zich voor de Duitsers. Ze doken onder. Anne Frank verstopte zich twee jaar lang met haar ouders en haar zus. Ze zaten in een achterhuis in Amsterdam. Via een draaiende boekenkast kon je er komen. Al die tijd hield Anne een dagboek bij. In augustus 1944 werd de familie verraden. Ze werden naar Auschwitz gedeporteerd. Dat betekent dat ze uit hun huis werden gehaald en naar een kamp gebracht. Later worden Anne en haar zus naar Bergen-Belsen gebracht. Hier overleden ze aan een besmettelijke ziekte. De vader van Anne heeft de oorlog wel overleefd. Het dagboek van Anne Frank, Het Achterhuis, wordt over de hele wereld gelezen.