Het dagelijks leven in de Tweede Wereldoorlog was zwaar. Vooral in de laatste winter was er bijna geen eten. Mensen die zich verzetten tegen de Duitsers werden vaak opgepakt.

Dagelijks leven
Toen de Duitsers de baas waren in Nederland werd het leven heel anders. Iedereen kreeg een persoonsbewijs. Dat was een soort paspoort met een vingerafdruk erin. De Duitsers pakten alles af wat ze nodig hadden, zoals eten, benzine en fietsen. Het voedsel voor de Nederlanders werd verdeeld door bonnen. Veel Nederlandse mannen moesten in Duitse fabrieken gaan werken. Het was verboden om een radio te hebben. Om toch via de Engelse radio naar informatie over de oorlog te kunnen luisteren, maakten veel mensen zelf een radio.

Verzet
Groepjes mensen verzetten zich tegen de Duitsers. Zij maakten bijvoorbeeld krantjes. Daar stond in wat er écht gebeurde. In de gewone kranten stond alleen wat de Duitsers wilden vertellen. De mensen van het verzet hielpen ook onderduikers. Onderduikers waren mensen die door de Duitsers gezocht werden. De verzetsstrijders probeerden verder belangrijke Duitsers en NSB'ers te vermoorden. NSB'ers waren Nederlanders die samenwerkten met de Duitsers. Het was heel gevaarlijk om lid te zijn van het verzet. Veel verzetsstrijders zijn gedood door de Duitsers. Een bekende verzetsstrijdster was Hannie Schaft.

Hongerwinter
Eind 1944 was het zuiden van Nederland bevrijd. Daardoor kwam er geen brandstof en voedsel meer naar het noorden. Het werd een strenge winter. Mensen in het noorden moesten meubelen verbranden om het een beetje warm te krijgen. Leegstaande huizen werden gesloopt. Voor de meeste mensen bestond het eten uit dunne soep van suikerbieten en tulpenbollen. Vrouwen en kinderen uit de stad liepen dagenlang naar boerderijen om kostbare bezittingen te ruilen voor eten.