Michiel de Ruyter was een zeeheld in de Gouden Eeuw. Hij vocht in zeven oorlogen en won vijftien grote zeeslagen. Ook had hij het vaak aan de stok met kapers, die hij altijd te slim af was.

Jeugd
Michiel Adriaenszoon de Ruyter werd op 24 maart 1607 geboren in Vlissingen. Michiel haalde veel kattenkwaad uit en klom zelfs in hoge torens. Hij deed niet erg zijn best op school. Daarom moest hij als touwslagersjongen gaan werken. Met een groot wiel draaide hij touwen in elkaar. Het was saai werk en hij droomde over de zee. Toen Michiel elf jaar was ging hij voor het eerst de zee op. Dat vond hij wel leuk en hij studeerde hard voor stuurman.

Loopbaan
Tussen 1633 en 1635 was Michiel de Ruyter stuurman op een walvisvaarder. Een paar jaar later kreeg hij een hele hoge functie op een oorlogsschip. Daarna kocht Michiel een eigen schip, de "Salamander". Hiermee voer hij acht jaar op Noord-Afrika en West-Indië. Hij werd geregeld aangevallen door kapers, maar wist ze altijd op een slimme manier te verslaan. In 1651 wilde De Ruyter de zee vaarwel zeggen, maar de regering had hem nodig als leider, bevelhebber, bij de vloot in de oorlog tegen Engeland.

Zeeslagen
In de oorlog vocht de hele vloot schepen tegen de vijand. Goed samenwerken was dus erg belangrijk. Alle plannen overlegde hij met de kapiteins van de andere schepen in de vloot. Tijdens het gevecht seinden ze met vlaggen allerlei berichten naar elkaar. In 1666 kreeg Michiel de Ruyter het bekende vlaggenschip "De 7 Provinciën". In 1667 vernietigde hij de Engelse vloot in een grote zeeslag op de Theems. Dit maakte een eind aan de tweede Engelse oorlog. Daarna werden nog veel andere zeeslagen geleverd. Op 29 april 1676 overleed luitenant-admiraal-generaal De Ruyter door een kogelwond aan zijn been.

Filmpje van Schooltv over Michiel de Ruyter.