De grachtengordel is ontstaan bij de stadsuitbreidingen in de zeventiende eeuw.

Sterke economie
De grachten met hun grote grachtenpanden herinneren aan de succesvolle zeventiende eeuw. Ze liggen in een cirkel, als een soort gordel om het centrum heen. Begin 1600 ging het goed met de economie. Steeds meer mensen vertrokken naar de steden in het westen van Nederland. De steden raakten overvol. Er ontstonden problemen, zoals ruimtegebrek en woningnood. Het stadsbestuur van Amsterdam begon met reorganisatie en stadsuitbreiding.

Uitbreiding
In 1613 begonnen de grote uitbreidingen. Er kwamen drie hoofdgrachten: de Herengracht, de Keizersgracht en de Prinsengracht. Doordat de stad steeds groter werd kwamen er steeds meer grachten bij. Daarnaast kwam er een nieuw havengebied en een nieuwe woonbuurt: de Jordaan. Hier gingen de arbeiders wonen en kwamen kleine bedrijfjes. Bij de grachten werden dure huizen gebouwd voor de rijke kooplieden. Sommige zijn net kleine paleisjes. Deze tijd met veel rijkdom werd niet voor niets ‘de Gouden Eeuw’ genoemd.

Echt Hollandse stad
In 1662 was de grachtengordel klaar. Het centrum van Amsterdam kreeg toen de vorm die het nu nog steeds heeft. Het is een voorbeeld van een typische Hollandse stad. Alles ligt dicht bij elkaar. Het is niet heel groot en ruim opgezet. De straten zijn smal en er zijn veel fietsers.  En veel straten liggen langs de grachten.