Tussen 1795 en 1813 werd Nederland bezet door de Fransen. We merken hier nog steeds veel van in het dagelijks leven.

Onrust in de Republiek
Aan het eind van de achttiende eeuw ging het slecht met Nederland. Nederland had een oorlog tegen Engeland verloren. Er was veel ellende onder de gewone mensen. Bovendien was er een slechte regering. De bestuurders (regenten) gaven belangrijke baantjes aan vrienden en familie, ook al waren ze dom. Gewone burgers hadden niets te vertellen en betaalden veel belasting. De patriotten vonden dat stadhouder Willem V (de vijfde) dit moest veranderen. Daarom kwamen ze in opstand. Patriotten zijn mensen die opkwamen voor verandering en vrijheid.

Bataafse Republiek
In Frankrijk had Napoleon Bonaparte zichzelf tot keizer gekroond. Hij veroverde grote delen van Europa. In 1795 trokken de Franse legers Nederland binnen. Ze werden geholpen door de patriotten, die hoopten op vrijheid. Nederland heette toen de Bataafse Republiek. Nederland moest zich houden aan Franse regels en wetten. Maar de Nederlanders waren eigenwijs. Napoleon stuurde daarom zijn broer Lodewijk Napoleon om orde op zaken te stellen. Toen dit niet hielp werd Nederland in 1810 een deel van Frankrijk. In 1813 werd Napoleon gevangen genomen en vertrokken de Fransen.

Wat merken we nu nog van de Franse tijd?
Rijke en geleerde mensen bleven nog lang Frans spreken. Daardoor gebruiken we nu nog veel Franse woorden, zoals cadeau en café. Napoleon heeft ook gezorgd dat iedereen dezelfde maten gebruikt. In plaats van voeten en duimen werden het meters en centimeters. De Fransen zorgden dat er in Nederland wetten kwamen waar iedereen zich aan moest houden. Een belangrijke wet is de grondwet. Napoleon wilde weten wie er allemaal in Nederland woonde. Daarom moest iedereen een achternaam bedenken en zich inschrijven bij de Burgerlijke Stand.