In Drenthe vind je de restanten van 53 prehistorische hunebedden. Ze zijn gemaakt van grote keien. Het zijn een van de oudste overblijfselen van menselijke bewoning in Nederland.

Wat zijn hunebedden?
Hunebedden zijn resten van stenen grafkelders. In het noorden van ons land leefde ongeveer 5400 jaar geleden een boerenvolk. Zij begroeven hun doden niet, maar zetten hen bij in deze grafkelders. Archeologen (wetenschappers die opgravingen doen) denken dat het massagraven waren.

Keien
Zo'n hondervijftigduizend jaar geleden beleefde de aarde een strenge ijstijd. Enorme gletsjers (dikke ijslagen) kwamen uit Zweden en Finland naar ons land toe. Ze sleepten een dikke laag van leem (grondsoort dat lijkt op klei) en keien met zich mee. Toen het warmer werd, smolt het ijs. De dikke laag klei en keien bleef op de Nederlandse bodem achter. Deze keien gebruikten de vroegste boeren uit Drenthe om hunebedden te bouwen.

Hunebedbouwers
Vanaf ongeveer 3400 voor Christus bouwden de boeren in Drenthe boerderijen. Ze leefden van landbouw en veeteelt. Ze verbouwden vlas, gerst, tarwe en bonen op hun akkers. Ze hadden schapen, varkens en geiten. Ook waren het pottenbakkers. De meest voorkomende pot had een trechtervormige hals. Daarom heet dit volk ook wel Trechterbekervolk. In sommige hunebedden zijn scherven van zulke potten gevonden.

Filmpje van Schooltv over de bouw van een hunebed