
Op deze boekkaft van Max Havelaar zie je een inwoner van Nederlands-Indië.
Multatuli
Het boek Max Havelaar is rond 1860 geschreven door Multatuli. Dat is niet de echte naam van de schrijver. Zijn echte naam is Eduard Douwes Dekker. Multatuli is zijn pseudoniem (schuilnaam) en het betekent: ik heb veel geleden. Eduard Douwes Dekkers was geboren in Amsterdam. Toen hij achttien jaar was vertrok hij naar Indië. Hij werd daar een belangrijke ambtenaar. In 1857 keerde hij terug naar Europa. In Nederlands-Indië had hij gezien hoe hard de boeren moesten werken en hoe weinig ze verdienden. Hij was erg boos over deze uitbuiting en schreef er een boek over.
Wat was er mis in Nederlands-Indië?
Vroeger was Indonesië een kolonie van Nederland. Toen heette het land nog geen Indonesië, maar Nederlands-Indië. Nederland had het land veroverd en was er de baas. Vandaar dus Nederlands-Indië. De boeren in Indië moesten producten als koffie en suiker verbouwen. De Nederlanders konden deze producten goed verhandelen en daar dus veel geld mee verdienen. De boeren werden hier niet rijker van. Ze waren arm en leden honger. Ook door hun eigen leiders werden ze uitgebuit. De Nederlanders zagen dat, maar deden daar niets tegen.
Max Havelaar
Toen het boek Max Havelaar verscheen werd het een succes. Iedereen vond dat Multatuli zo mooi kon schrijven. De schrijver was hier wel wat teleurgesteld over. Het was juist zijn bedoeling om de mensen in Nederland wakker te schudden. Hij wilde dat de mensen geschokt waren door zijn verhaal, de uitbuiting in Nederlands-Indië. Tegenwoordig wordt de Max Havelaar nog steeds gelezen omdat het zo mooi geschreven is. Maar het heeft ook veel mensen aan het denken gezet. Er is zelfs een organisatie ontstaan die Max Havelaar heet. Deze stichting kijkt of producten uit ontwikkelingslanden wel eerlijk verhandeld worden. Als dat het geval is zie je op de verpakking van het product het keurmerk, een tekentje, van de stichting Max Havelaar.
Onderstaand filmpje van SchoolTV laat je de geschiedenis van Nederlands-Indië zien.