Bij de rivier de Maas zijn rond een boerderij de dijken versterkt en verbeterd. Dit heeft men gedaan na de overstromingen in 1993 en 1995.

Dijkenbouwers
Nederlanders hebben verstand van dijken bouwen. In ons land zijn er duizenden kilometers dijken. Dat is nodig, omdat een groot deel van ons land onder de zeespiegel ligt. Dit betekent: lager dan de hoogte van de zee. De dijken zijn van verschillende materialen gebouwd om ze extra sterk te maken. Ook de breedte en de vorm bepalen of de dijken bestand zijn tegen het sterke water. In elke provincie is er een waterschap dat verantwoordelijk is voor het onderhoud van de dijken. Dat is veel werk en kost veel geld.

Werk aan de dijken
Toch zijn de dijken in Nederland niet overal even sterk. In 1993 en 1995  waren er veel overstromingen in Nederland. Op satellietbeelden vanuit de lucht waren er veel zwakke plekken in de dijken te zien. Er is een plan gemaakt om de dijken langs de rivieren te versterken en ze op te hogen. Dat heet het Deltaplan grote rivieren. De dijken moeten hoger, omdat de zeespiegel stijgt door de opwarming van de aarde. Ook hoort bij het plan dat de rivieren breder worden gemaakt. Het water stroomt er dan met minder kracht doorheen. 
 
Soorten dijken
Er zijn verschillende soorten dijken. Ze verschillen in hoogte en breedte. Dat hangt af van de plaats waar de dijk is gemaakt. Er zijn dijken die het water van de zee en de grote rivieren tegenhouden. Dat zijn primaire dijken. Maar er zijn ook dijken langs kanalen en polders en meren. Die heten secundaire dijken. Langs grote rivieren liggen zomerdijken. In de winter staat het water vaak zo hoog dat het over de zomerdijken heen gaat. Daarom zijn er verderop de hogere winterdijken gemaakt. Het land tussen deze dijken in noemen we de uiterwaarden. In de zomer kunnen de boeren daar hun vee laten grazen.