Een pakketje plant
Er zijn zaden in allerlei soorten, vormen en maten. Planten en bomen maken zaden om zich voort te planten. Zaden zijn pakketjes met een kiem, reservevoedsel voor de eerste groei en een beschermende buitenlaag. De buitenlaag is stevig genoeg om het zaadje goed te houden tot het gaat ontkiemen. Dat doet het pas als er voldoende warmte, lucht en water is. Eerst groeien er worteltjes uit het zaadje de grond in. Daarmee kan het zaadje zelf water en voedsel uit de grond halen. Daarna groeien er kiemblaadjes boven de grond uit. Die helpen mee om zelf voedsel te maken.
 
Hoe ontstaan zaden? 
Een plant maakt zaadjes om zich voort te planten. Uit deze zaadjes kunnen weer nieuwe planten groeien. Zo kan de soort blijven bestaan. De meeste planten maken bloemen. In die bloem zit een stamper met daarin eicellen. In de bloem zitten ook meeldraden met daarop stuifmeel. In het stuifmeel zitten de zaadcellen van de plant. Die zaadcellen moeten naar een andere plant gebracht worden. Insecten komen af op de kleur en de geur van de bloemen. Het stuifmeel blijft aan hun lijf kleven. In de volgende bloem blijft het stuifmeel achter. Samen met de eicellen vormt het stuifmeel een vrucht. En in die vrucht zitten de zaadjes voor nieuwe planten.

Zaad verspreiden
De meeste planten maken veel zaden. Planten komen meestal niet van hun plaats. Toch hebben ze manieren voor om te zorgen dat de zaadjes ergens anders terechtkomen. Sommige zaaddozen groeien net zo lang door tot ze met een klap openbarsten. De zaadjes komen dan een paar meter verder terecht. Andere planten laten hun zaden in het water vallen, zodat de stroming ze meeneemt. Sommige zaden kunnen zweven, ze hebben vleugels of parachuutjes. De wind blaast ze weg. Andere zaden liften mee aan de zool van je schoen of aan je kleren. Of aan de vacht van een dier. Andere zaadjes zitten in heerlijke eetbare vruchten. Een dier eet de vrucht op en poept de zaadjes ergens anders weer uit.