Aardbeien groeien vaak op de grond. Ze worden gekweekt maar komen ook in het wild voor. Ze zijn familie van de roos.

Bloem
Weet je waarom een aardbei zo’n kroontje van bladeren heeft? Dat is omdat een aardbei eigenlijk een bloem is. De kelk-bladeren van de bloem zijn dat kroontje. Elke aardbei begint als een klein, wit bloempje. De bloemen lokken bijen en andere insecten. Het stuifmeel van de bloem blijft aan de insecten plakken. Stuifmeel is een soort poeder en nodig om uit de bloem een grote aardbei te laten groeien.  Eerst is het vruchtje groen, dan wordt zij wit. Daarna kleurt de aardbei langzaam rood. Als hij helemaal rood is, is de aardbei rijp.

Zaadjes 
Een aardbei heeft in het midden geen pit. Maar de huid van de aardbei zit vol kleine pitjes. Dat zijn de zaadjes. Van elk zaadje loopt een wit buisje naar het hart van de aardbei. Zo krijgen de zaadjes voedsel. Als de zaadjes in de aarde vallen, ontkiemen ze. Dat betekent dat er nieuwe aardbeienplanten groeien. Een aardbei is heel slim. Niet uit elk zaadje groeit een plant. Dus speelt een aardbei op zeker. Hij maakt heel veel zaadjes. Valt zo’n pitje op de grond, dan kan er een nieuwe aardbeiplant groeien. Ook krijgt de plant uitlopers. Lange stengels zetten een eindje van de moederplant weer nieuwe plantjes neer. Daar komen ook weer aardbeien aan.