Dit is een zeehond bij de Nederlandse kust (Katwijk). Hij ligt in laag water om zich heen te kijken.

Hoe ziet hij eruit?
Een zeehondenkop lijkt een heel klein beetje op een hondenkop. En zeehonden kunnen ook blaffende en grommende geluiden maken. Maar verder lijkt de zeehond niet op een hond. Het is een echt zeedier, gemaakt om te zwemmen. Daarom heeft hij een groot, glad lichaam. Zijn poten zijn vinpoten. De voorste vinpoten hebben klauwen. Daarmee kan hij goed zwemmen en jagen. De achterste vinpoten helpen bij het sturen. Zeehonden kunnen “praten” met hun vinpoten. Ze slaan dan op het water. De snorharen helpen zijn eten opsporen. Dat is handig als het water troebel is. De zeehond kan boven én onder water goed zien. Onder water kan hij erg mooi zingen, net als een walvis.
 
De zeehond is een zoogdier
Een zeehond jaagt meestal in zijn eentje in de zee. Hij eet allerlei zeedieren: vissen, schelpdieren en inktvissen. Op het land rust hij meestal in een groep. De vinpoten zijn op het land niet zo handig. Hij komt er maar moeilijk mee vooruit. Door zijn dikke vetlaag blijft de zeehond lekker warm. Het is een warmbloedig zoogdier. De zeehond moet boven water ademen met zijn longen. Het zeehondenvrouwtje krijgt levende jongen, die haar moedermelk drinken. Jonge zeehonden kunnen na hun geboorte meteen zwemmen. Duiken kunnen ze al na 2 of 3 dagen.